helpless

hayyyy, mama was confined sa hospital last saturday.

i called up friday night, bale saturday morning sa pinas, and bro said tinakbo nga si mama sa hospital kasi sumakit tyan nya. it turns out, may bato daw si mama sa sikmura (?). i dunno if it's the gall bladder that they are talking about, since wala naman atang bato sa bituka di ba? basta nagkaron sya ng problem sa urinary tract, tapos the next thing is, namimilipit na sya sa sakit ng sikmura, nanlalamig at pinagpapawisan.

after talking to eibron, i tried to call mama's cell. takteng phone card, noon pa nagloloko. di maka-connect sa mobile number. so i sat in front of the pc, searching the website for additional instructions. naiiyak na ko sa pag-aalala. i know something's wrong and the most i can do is call to check on them, tapos di ko pa magawa. =( nakatawag naman ako eventually, may topak lang talaga sa phone card lines.

papa told me not to worry, kasi sinaksakan na si mama ng tranquilizer-sort-of-drug, na tutulong na mawala yung sakit ng tyan nya. then mama fell asleep, tapos lumipat sila ng hospital. nung paalis na sila ng hospital, dun ko nakausap si papa. i was trying to sound ok, pero naiiyak na ko, kasi wala akong magawa. =(

that night, di ako makatulog kakaisip kina mama. nakatulugan ko na yung pagdadasal. then i called up the next day, sabi lalabas na si mama, sa bahay na lang magpapahinga. hindi naman daw delikado yung sakit nya, pero kailangan pa rin gamutin para di sumakit. the docs will try medication muna, pag hindi nawala, laser operation. one-day confinement lang daw yon. so nothing big.

tito ebet called me up from NY to pacify my fears. nurse kasi sya, and he knows about mama's case. sabi nga nya, wala daw akong dapat ipag-alala. dun lang ako nakahinga ng onti. pero tumawag pa rin ako sa bahay, and when i talked to mama, she seemed fine na ulet. makulit na ulet. so i guess ok naman na.

she's scheduled to have another test monday morning. dun pa lang makikita kung ano talaga ang next step. kasi right now, she feels ok na daw ulet. hintay na lang ako ng monday... wala naman akong ibang magagawa kundi maghintay at magdasal eh.

haaaay talaga.